Eerste videoclip van The Wildfires

Gepubliceerd op 6 augustus 2026 om 16:31

Fool Me Thrice!!!

"Een videoclip met een verhaal, dat me doet denken aan vroeger." Dat zei een collega tegen me, een doorgewinterde muziekfanaat die al meer dan 30 jaar in de platen snuffelt. Een prachtig compliment natuurlijk, dus die stak ik meteen in mijn zak!

Maar het scheelde maar een haar of deze clip was er nooit gekomen.

Mijn broertje Jasper, de bassist van de band, ging namelijk eerst in zee met een groepje enthousiaste, maar vrij onervaren filmmakers. Ik weet nog goed dat hij het vertelde. Eerlijk? Ik voelde me wel even gepasseerd! Ik riep immers al jaren: "Als jullie ooit een videoclip maken, moet je bij mij aankloppen!" Maar goed, als de lieve broer die ik ben, respecteerde ik de keuze van hem en de band.

Twee maanden later ging de telefoon. Of ik misschien feedback wilde geven op de videoclip? Heel even voelde ik me vereerd. Totdat ik op play drukte.

Om heel eerlijk te zijn: de video was wat vaag, de kleuren waren nogal grillig en inconsistent, en als ik echt heel hard en eerlijk mag zijn: het oogde simpelweg te amateuristisch. Maar dat ga je natuurlijk niet zo lomp tegen je eigen broertje zeggen. Zeker niet omdat ik aan zijn stem al kon horen dat hij zelf ook niet op de banken stond te dansen.

Dus pakte ik het tactisch aan: "Wat vind je er zelf eigenlijk van? Welk cijfer zou jij het geven?" Zelf dacht ik nog mild te zijn met een 6,5, maar Jasper zuchtte en zei: "Ik vind het eigenlijk niks, ik geef het een 5." Ik lag meteen in een deuk van het lachen, want dat genadeloze antwoord zag ik echt niet aankomen! 😂
(En dan zal ik nog maar zwijgen over wat die 'vijf' ze gekost had...)

Fast forward naar drie maanden later: de mannen keken me lief aan en ik besloot mijn broederhart te laten spreken. We gingen direct aan de slag. Omdat het jonge gasten van een jaar of 20 zijn, ben ik er wel meteen strak ingegaan: ik verwacht 100% inzet. En wauw, dat hebben ze me gegeven ook!

Ze wisten een fantastische locatie te regelen: een oude cultuurkerk in Oude Sluis. Zodra ik die ruimte zag, ontstond er meteen een visueel verhaal in mijn hoofd. Het nummer gaat over bedrog, en ik wilde per se iets doen met bijbelse symboliek. Na drie keer op repeat te hebben gestaan, viel alles op z'n plek. Het complete script rolde er zo uit, precies zoals het nu in de clip te zien is.

Een productie als deze doe je nooit alleen. Deze clip had simpelweg niet kunnen bestaan zonder de geweldige hulp van vrienden en familie die als acteurs de set opdoken. Zo schittert mijn vader als de pastoor en speelt mijn tante de moeder van het hoofdpersonage (prachtig neergezet door Louisa).
Aan hen allemaal: echt reusachtig bedankt! 🙏🏼

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.